Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies klikając przycisk Ustawienia. Aby dowiedzieć się więcej zachęcamy do zapoznania się z Polityką Cookies oraz Polityką Prywatności.
Ustawienia

Szanujemy Twoją prywatność. Możesz zmienić ustawienia cookies lub zaakceptować je wszystkie. W dowolnym momencie możesz dokonać zmiany swoich ustawień.

Niezbędne pliki cookies służą do prawidłowego funkcjonowania strony internetowej i umożliwiają Ci komfortowe korzystanie z oferowanych przez nas usług.

Pliki cookies odpowiadają na podejmowane przez Ciebie działania w celu m.in. dostosowania Twoich ustawień preferencji prywatności, logowania czy wypełniania formularzy. Dzięki plikom cookies strona, z której korzystasz, może działać bez zakłóceń.

Więcej

Tego typu pliki cookies umożliwiają stronie internetowej zapamiętanie wprowadzonych przez Ciebie ustawień oraz personalizację określonych funkcjonalności czy prezentowanych treści.

Dzięki tym plikom cookies możemy zapewnić Ci większy komfort korzystania z funkcjonalności naszej strony poprzez dopasowanie jej do Twoich indywidualnych preferencji. Wyrażenie zgody na funkcjonalne i personalizacyjne pliki cookies gwarantuje dostępność większej ilości funkcji na stronie.

Więcej

Analityczne pliki cookies pomagają nam rozwijać się i dostosowywać do Twoich potrzeb.

Cookies analityczne pozwalają na uzyskanie informacji w zakresie wykorzystywania witryny internetowej, miejsca oraz częstotliwości, z jaką odwiedzane są nasze serwisy www. Dane pozwalają nam na ocenę naszych serwisów internetowych pod względem ich popularności wśród użytkowników. Zgromadzone informacje są przetwarzane w formie zanonimizowanej. Wyrażenie zgody na analityczne pliki cookies gwarantuje dostępność wszystkich funkcjonalności.

Więcej

Dzięki reklamowym plikom cookies prezentujemy Ci najciekawsze informacje i aktualności na stronach naszych partnerów.

Promocyjne pliki cookies służą do prezentowania Ci naszych komunikatów na podstawie analizy Twoich upodobań oraz Twoich zwyczajów dotyczących przeglądanej witryny internetowej. Treści promocyjne mogą pojawić się na stronach podmiotów trzecich lub firm będących naszymi partnerami oraz innych dostawców usług. Firmy te działają w charakterze pośredników prezentujących nasze treści w postaci wiadomości, ofert, komunikatów mediów społecznościowych.

Więcej
Poniedziałek, 20 maja 2024
Imieniny: Aleksander, Bernardyn, Bazyli
pochmurno
12°C
Powróć do: Dla Turysty

POMNIK BOJOWNIKÓW O WOLNOŚĆ

 

Michał Bogusławski

31.08.1911 - 6. 06. 1940



Michał Bogusławski przed II wojną światową opuścił Pniewy i zamieszkał w Gdyni. Był członkiem Stronnictwa Narodowego. Na początku okupacji, wobec masowych aresztowań Polaków w tym mieście, przeniósł się do Warszawy. 29 kwietnia 1940 r. został (wraz ze Stefanem Bogusławskim i Wojciechem Wydrą) zatrzymany przez Niemców w jednej z warszawskich restauracji. Więziony był w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen, a następnie w Mauthausen. 8 czerwca 1940 r. nadszedł do Pniew na adres ojca, Marcelego Bogusławskiego, telegram zawiadamiający o śmierci syna.

 

 

 

Franciszek Prętki

23. 11. 1902 – 2. 02. 1941



W latach 1938 -1939 Franciszek Prętki był stróżem miejskim. W połowie maja 1940 r. został aresztowany w związku ze sprawą trumienki z antyhitlerowskim hasłem, która przed wybuchem wojny została zawieszona nad skrzyżowaniem w Pniewach.  Do połowy czerwca przebywał w więzieniu we Wronkach, potem w Forcie VII w Poznaniu. Następnie wywieziono go do obozu koncentracyjnego w Mauthausen-Gusen, gdzie zmarł 2 lutego 1941 r.

 

 

 

Władysław Siemieniak

19.06.1920 - 16.01.1942



 

Przed wybuchem II wojny światowej Władysław Siemieniak był prezesem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Po wybuchu wojny schowano i zabezpieczono pamiątki polskie po „Sokole”. Ukryto je w stropie mieszczącego się przy Rynku domu szewca Sobkowskiego. O schowku wiedziała kobieta mieszkająca u Sobkowskiego i powiadomiła Niemców, że zrobił to Władysław Siemieniak. Policjant niemiecki Oskar Lange aresztował Władysława. Znęcał się nad nim w katowni przy ulicy Szkolnej, połamał mu żebra, ale Władysław nikogo nie wydał. Skatowanego przekazano go do Szpitala w Pniewach. Rodzice zabrali go jednak do domu, gdyż nie było już ratunku. Zmarł w ramionach matki 16 stycznia 1942 r.

 

Kazimierz Adamczewski

29.12.1912 – 1944

 

Urodzony 29 grudnia 1912 roku w Pniewach. Jego rodzicami byli Alojzy i Wiktoria z domu Smolarkiewicz. Ojciec walczył w powstaniu wielkopolskim. Kazimierz Adamczewski był najstarszy z rodzeństwa, miał jeszcze dwóch braci i dwie siostry. Dorastał w domu religijnym i patriotycznym. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Pniewach rozpoczął naukę zawodu. W 1932 roku postanowił zostać zawodowym żołnierzem. Służbę podjął w 1 Pułku Pancernym w Poznaniu. W sierpniu 1939 roku po raz ostatni był w Pniewach i widział rodziców oraz rodzeństwo. Podczas wojny obronnej jego pułk wchodził w skład Armii Poznań. Po kapitulacji Kazimierz Adamczewski przekroczył granicę Polski i przez Rumunię i Jugosławię dotarł do Grecji. Po krótkim pobycie w Salonikach i Atenach z portu w Pireusie na statku Warszawa udał się do Francji. Służył w stopniu plutonowego w polskiej jednostce pancernej zorganizowanej i dowodzonej przez gen. Stanisława Maczka. Po walkach w obronie Francji i rozbiciu pułku Kazimierz Adamczewski znalazł się wśród ewakuowanych do Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu szkoły podchorążych służył w 1 Dywizji Pancernej. Jego jednostka walczyła pod Chambois i wzięła udział w słynnej bitwie pod Falaise, której rezultatem było przełamanie niemieckiej obrony w Normandii. Walki o wzgórze Mont Ormel (Maczugę) trwały wiele dni, a najcięższy kontratak 9 Dywizji Pancernej SS nastąpił rankiem 20 sierpnia 1944 roku. Wtedy właśnie zginął Kazimierz Adamczewski. Pomimo ogromnych strat Polacy utrzymali wzgórze, uniemożliwiając Niemcom ucieczkę z kotła i zmuszając do kapitulacji. Poległych na polu chwały polskich żołnierzy pochowano na cmentarzu w Falaise. Pośmiertnie Kazimierza Adamczewskiego odznaczono Krzyżem Walecznym.

 

Brunon Korpik

21.10.1919 - 13. 12. 1939

 

Urodzony 21 października 1919 roku w Podpniewkach jako najmłodszy syn Stanisławy i Walentego Korpików. Wkrótce rodzina przeniosła się do Pniew. Brunon był młodzieńcem uzdolnionym muzycznie, grał na skrzypcach, interesował się lotnictwem, marzył, aby zostać pilotem (odbył nawet w Warszawie kurs pilotażu). Niestety te marzenia przekreśliła wojna. Zginął z rąk hitlerowskich oprawców. Zabrano go nocą z domu rodziców przy ul. Hallera 3. Przewieziono do Szamotuł, gdzie po osadzeniu w areszcie i okrutnych przesłuchaniach został rozstrzelany. Zginął od uderzenia kulą w pierś wraz z innymi dziewięcioma zakładnikami (mieszkańcami powiatu) przed kościołem w Szamotułach 13 grudnia 1939 roku.

 

Franciszek Balcerek

20.09.1906 - 1943

 

Syn Józefa i Katarzyny Balcerków, urodził się 20 września 1906 roku w Osowie Nowym, chrzest święty przyjął 30 września w kolegiacie szamotulskiej. Dzieciństwo spędził w miejscu urodzenia, w gospodarstwie swoich dziadków – Anny z domu Stefaniak i Franciszka Napierały. Zmobilizowany do wojska w 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej. Zmarł 24 lutego 1943, jego ciało zostało skremowane w piecu obozowym.

 

 

  

Stefan Rymarkiewicz

12.08.1913 - 1940

 

Stefan Szczepan Rymarkiewicz  urodził się 12 sierpnia 1913 roku w Chełmnie. Jego rodzice: ojciec Jan –   powstaniec wielkopolski, zarządca majątku von Lehmannów w Chełmnie, matka  Anna, z domu Gołochowicz. Państwo Rymarkiewiczowie mieli sześcioro dzieci.  Stefan był czwartym z kolei. W latach 1920-1927 Szczepan uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Chełmnie. Po jej ukończeniu  podjął naukę zawodu u mistrza ślusarskiego w Pniewach. W zawodzie  pracował do czasu powołania go do służby wojskowej w 1934 roku. Odbywał ją w Poznaniu, na Golęcinie.Po ukończeniu Szkoły Podoficerskiej służył tam do roku 1937 w VII kompanii Batalionu Łączności. Następnie został skierowany do Szkoły Policyjnej w Mostach koło Warszawy. Po jej ukończeniu, otrzymał przydział służbowy aż do Horodenki, miejscowości leżącej daleko na wschodzie Polski w województwie stanisławskim,  na pograniczu Polski, Rumunii i Związku Radzieckiego. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na ziemie polskie, 17 września 1939 r.,został internowany.15 lutego 1940 r. ojciec dostał informację o synu – że znajduje się on w obozie w Ostaszkowie. Była to ostatnia wiadomość o nim.Brat Wiktor poszukiwał go jeszcze wielokrotnie za pośrednictwem Czerwonego Krzyża, ale zawsze dostawał odpowiedź, że policjant o takim nazwisku nie znajduje się w spisach osób uratowanych. Stefan Szczepan Rymarkiewicz wiosną 1940 roku został rozstrzelany przez NKWD . Pośmiertnie Stefan Szczepan Rymarkiewicz został awansowany na stopień aspiranta Policji Państwowej, dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej  z roku 2007 .

 

Włącz powiadomienia WebPush
Dziękujemy, teraz zawsze będziesz na bieżąco!
Przeglądasz tę stronę w trybie offline.
Przeglądasz tę stronę w trybie online.